10فرمان قرآنی در تربیت کودک

اشاره:

روی سخن ، متوجه پدران و مادرانی است که در کار تربیت فرزندان دلبند خود به‌عنوان یک وظیفه ذاتی، نقش‌آفرینی می‌کنند. و آنگاه هر آن کو، تکلیف سترگ تربیت نسل‌های آینده جامعه را بر دوش دارد. پس از طرح یک مقدمه، بحث خود را در سه محور نخست، تعریف واژگانی، وانگهی مغایرت مفهومی تربیت با تزکیه و در نهایت و فرجام، به تبیین اصل بحث، یعنی آموزه‌ها و نسخه‌های سعادت‌بخش قرآن در باب تربیت کودک و نوجوان می‌پردازیم.

مقدمه:

حق طبیعی هر تربیت‌پذیری است که تحت هدایت و ارشاد یک مربی آگاه و دلسوز، نخست از نقایص وجودی خود برهد و وانگهی به کمالات لایق خود برسد. و همین‌طور تکلیف کسانی که نفوس انسانی به‌عنوان ودایع و امانات خدا و خلق، بدان‌ها سپرده می‌شود، این است که نسب به مبانی، مراحل، اصول و روش‌های تربیتی، وقوف و آگاهی لازم را تحصیل کنند. ورودی‌های تحصیل آگاهی‌های لازم برای فرزند پروری، یا دانش دنیاست یا دانش دین. ابزار دانش دنیا سه چیز است: 1. حس 2. عقل 3. شهود. هر این سه هم محدود است و هم خطاپذیر، لذا اطمینان آور نبوده و نیست. اما دانش دین چون از مبدأ وحی سرچشمه می‌گیرد از هر گونه خبط و خطایی پیراسته است.

دو. تفاوت «تربیت» با «تزکیه»

کریمه: «اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیاةُ الدُّنْیا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَینَکمْ وَتَکاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ»، به تعبیر علامه طباطبایی، و به نقل از شیخ بهایی، به پنج دوره حیات انسانی اشاره دارد:

1. دوره خردسالی (لعب و لهو =بازی وسرگرمی)

2. دوره بلوغ و نوجوانی (زینه= آرایش)

3. دوره جوانی (تفاخر=فخرفروشی)

4. دوره میان‌سالی (تکاثر فی الاموال=افزون‌خواهی مال)

5. دوره سالخوردگی (تکاثر فی الاولاد= افزون‌خواهی فرزند).

از دیدگاه برخی از صاحب‌نظران، «تزکیه و تربیت, مغایر یکدیگرند, چرا که تربیت, مخصوص دوران کودکی است و تزکیه به دوران خاصی اختصاص ندارد. از سوی دیگر, تربیت با سیئه جمع می‌شود, حال آنکه تزکیه به هیچ وجه باسیئه سازگار نیست.»(3)

بدین‌سان، می‌توان گفت: چتر مفهومی واژه «تربیت»، تنها دوران کودکی و نهایت نوجوانی انسان را می‌گیرد به خلاف «تزکیه» که مفهوم آن بر گستره تمامی مراحل و شئون زندگی فرد سایه می‌افکند.

سه. آموزه‌های تربیتی فرزند پروری

1. برخورد کریمانه با کودک و نوجوان

در هندسه معرفتی قرآن، اصل کرامت وجودی انسان، که ناشی از مقام خلیفه‌اللهی اوست، زیرساختی‌ترین اصل تربیتی است. و لقد کرمنا بنی‌آدم...(اسرا/70). بنابراین تمامی هنجارها و رفتارهای تربیت‌ساز کودک و نوجوان، می‌بایست مبتنی بر این نگاه صورت پذیرد. قرآن، آنجا که از فرزندخواندگی سخن به میان می‌آورد، سفارش می‌کند که آن‌ها را به نام و نسبشان، بخوانید تا کرامتشان حفظ شود.

ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُکمْ فِی الدِّینِ وَمَوَالِیکمْ...(آن‌ها را به نام پدرانشان بخوانید که این کار نزد خدا عادلانه‌تر است؛ و اگر پدرانشان را نمی‌شناسید، آن‌ها برادران دینی و موالی شما هستند.) احزاب/7

2. آموزش حیا و تربیت جنسی کودک

اگرچه غریزه جنسی در کودک، ضعیف است اما حریم باز و اتاق خواب بدون قانون والدین، زمینه بیداری زودهنگام این قوه حیوانی را در کودک نابالغ و نوجوان در آستانه بلوغ فراهم می‌سازد. خداوند در آیه 58 سوره نور، به‌منظور پیشگیری از بلوغ زودرس و بروز انحرافات جنسی بر آموزش حریم‌نگهداری و تقویت حس حیامندی در کودک تأکید دارد.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، باید کسانی که برده ملکی شمایند و کسانی از شما که به حد بلوغ نرسیده‌اند (هنگام ورود به مسکن شخصی شما) سه بار (در سه وقت) اجازه بگیرند (و سرزده وارد نشوند)، قبل از نماز صبح و هنگام ظهر که لباس‌های خود را وامی‌نهید و پس از نماز عشا که (این اوقات) سه وقت خلوت شماست، گذشته از این (سه وقت) بر شما و بر آن‌ها گناهی نیست (که بدون اجازه وارد شوند، زیرا) آن‌ها پیوسته (بر حسب ضرورت معاشرت) به دور شما می‌چرخند (یا شما با یکدیگر کار و رفت و آمد دارید و طلبیدن اذن مشکل است). این گونه خداوند آیات (احکام) را برای شما بیان می‌کند و خداوند دانا و مصلحت‌دان است.

3. آشناسازی کودک و نوجوان با اصول دین‌داری

قرآن در یک خطاب کلی به اهل ایمان می‌فرماید: یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکمْ وَأَهْلِیکمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ (تحریم/6) [ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خود و خانواده خود را از آتشی که هیزم آن مردم و سنگ‌ها هستند نگه دارید].

تقوی از مصدر وقایه به معنای خویشتن‌داری و خودنگهداری است. عرب به سپر می‌گوید: وقایه. ترجمانی چون پرهیزکاری، برحذرداشتن، خداترسی و...همه از لوازم و فروعات مفهوم تقوا هستند نه اصل مفهوم.

بر مبنای این آیه، پدر ومادر مومن نمی‌تواند و نباید نسبت به تعلیم معارف دین به فرزندان، کوتاهی بورزند. پیامبران و اولیای الهی در منش‌ها و گویش‌های خود با فرزندان، همواره ایشان را به اصول عقاید دینی همچون مبدأ و معاد توجه داده‌اند. در این باب، تنها به دو آیه اشاره می‌کنیم:

آیه اول) وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ یعِظُهُ یا بُنَی لَا تُشْرِک بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْک لَظُلْمٌ عَظِیمٌ (لقمان/13) [(به خاطر بیاور) هنگامی را که لقمان به فرزندش -در حالی که او را موعظه می‌کرد- گفت: «پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است.»]

آیه دوم) وَصَّی بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیعْقُوبُ یا بَنِی إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَی لَکمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (بقرة/132) [و ابراهیم و یعقوب (در واپسین لحظات عمر،) فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند؛ (و هر کدام به فرزندان خویش گفتند:) «فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به آیین اسلام [= تسلیم در برابر فرمان خدا] از دنیا نروید!»]

4. آموزش احکام و فروعات شریعت به فرزندان

والدین در کنار تعلیم اصول دین، می‌بایست دستورات و احکام شرایع آسمانی را نیز به فرزندان خود آموزش دهند. صرف آموزش هم به تنهایی کافی نیست بلکه طبق آیه زیر، پافشاری، تأکید، مراقبت و صبر و حوصله بر اجرای تکالیف الهی اعضای خانواده نیز لازم است: وَأْمُرْ أَهْلَک بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَیهَا (طه/132) [خانواده خود را به نماز فرمان ده؛ و بر انجام آن شکیبا باش!]

5. مشورت و احترام به رأی و نظر فرزندان

یکی از پیام‌های غیرمستقیم ماجرای ذبح حضرت اسماعیل (ع)، مشورت‌خواهی و تکریم فرزند است: هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، نظر تو چیست؟» گفت: «پدرم! هرچه دستور داری اجراکن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»(صافات /-103)

6. تقویت حس مسئولیت‌پذیری، شهامت و درایت در فرزندان

ماجرای به آب افکندن حضرت موسی (ع)، توسط مادرش صفورا، از نقطه‌نظر تربیتی، دربردارنده پیام‌های متعدی است از جمله: تقویت حس مسئولیت‌پذیری فرزند، ایجاد روحیه اعتماد به نفس در فرزند، مهرورزی نسبت به برادر، شجاعت، هوشمندی و درایت در انجام مسئولیت.

مادر به دخترش، «عائده» مأموریت می‌دهد که وقتی من صندوقچه برادرت را به آب افکندم، آن را تعقیب کن و از دور مراقبش باش!: وَقَالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّیهِ فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ وَهُمْ لَا یشْعُرُونَ (القصص/11) و (مادر موسی) به خواهر او گفت: «وضع حال او را پیگیری کن!» او نیز از دور ماجرا را مشاهده کرد در حالی که آنان (فرعونیان) بی‌خبر بودند.

دختر، از پی صندوقچه رفت و دید فرعون و همسرش، موسی را از آب برگرفتند.

این تفحص و تلاش تا آنجا ادامه یافت که خواهر دریافت فرعونیان در جستجوی دایه‌ای برای کودک شیرخوار هستند. این دختر فکور و شجاع، با هوش‌مندی ستودنی، جلو می‌رود و آن‌ها را به دایه ای که همان مادر است، رهنمون می‌شود.

إِذْ تَمْشِی أُخْتُک فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّکمْ عَلَی مَنْ یکفُلُهُ (طه/40) در آن هنگام که خواهرت (در نزدیکی کاخ فرعون) راه می‌رفت و می‌گفت: «آیا کسی را به شما نشان دهم که این نوزاد را کفالت می‌کند (و دایه خوبی برای او خواهد بود)!»

داستان حضرت یوسف (ع)، به تنهایی حاوی پیام‌ها و رهنمودهای نکته آموز تربیتی است. ما در اینجا در ضمن چند عنوان، به تبیین آن‌ها می‌پردازیم.

7. توجه به بازی و تفریح کودک

بازی و سرگرمی، حق طبیعی کودک است که دست حکیمانه خلقت، در نهاد وی به ودیعت نهاده است. والدین نباید به بهانه کثرت مشغله، ترس از اتفاقات حین بازی و...کودک را از این حق غزیزی محروم کنند. از طریق همبازی شدن با کودک، می‌توان کنترل خشم، مهرورزی، همکاری و تعاون، مهارت آموزی، رعایت حقوق دیگران (همبازی) و... را به کودک آموخت. در این خصوص تنها به دو آیه از قرآن اشاره می‌کنیم:

در داستان یوسف (ع)، برادر حسود، برای پیاده‌سازی نقشه شوم خود، می بایت یوسف (ع) را از پدر دور می‌کردند. و پدر که نسبت به حس حسادت ایشان به یوسف (ع)، واقف بود، مخالف می‌کرد. اما تنها سلاح منطقی فرزندان که حضرت یعقوب (ع) را تسلیم خواسته آن‌ها کرد، تأکید برادران بر نیاز کودک به تفریح و بازی است از این رو با این استدلال، خطاب به پدر بیان داشتند:

أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا یرْتَعْ وَیلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (یوسف/12) فردا او را با ما (به خارج شهر) بفرست، تا غذای کافی بخورد و تفریح کند؛ و ما نگهبان او هستیم!»

از این آیه نکته دیگری هم مستفاد است و آن اینکه بهتر است تفریح و ورزش ترجیحاً در فضای آزاد و سبز صورت گیرد، که بر جنبه‌های روانی شادابی و سلامت جسمانی فرزندان بیافزاید.

8. پرهیز از هر گونه تبعیض میان فرزندان

ریشه بسیاری از بزه‌های اخلاقی فرزندان در بزرگسالی ناشی از تبعیض و عدم رعایت عدالت در محبت ورزی بدان‌هاست. در آسیب شناسی رفتار حضرت یعقوب نبی (ع) نسبت به یوسف (ع) و سایر فرزندان، باید گفت دوست داشتن افراطی پدر نسبت به فرزند، و اظهار عملی آن در پیش چشم دیگر اعضای خانواده، آتش حسادت، حقد و کینه را در آن‌ها شعله ور ساخت سرانجام کردند آنچه کردند.

9. بدآموزی مطلقاً ممنوع!

در داستان پیش گفته، برادران یوسف (ع) وقتی او را به چاه افکندند، با خود اندیشیدند که در پاسخ پدر، دلیلی باورپذیر بیابند. ناگهان این سخن پدر که گفت: «اگر او را ببرید، غمگین می‌شوم و می‌ترسم که از او غافل شوید وگرگ او را بخورد»(یوسف/13)، فرایادشان آمد و اتفاقاً همین گفته پدر را توجیهی مناسب برای سرپوش نهادن بر توطئه شومشان، انگاشتند.

10. گذشت و چشم پوشی یک راهبرد تربیتی

قالُوا یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا کُنَّا خاطِئِینَ قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (یوسف/ 98 و 97)

گفتند: پدر، از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه که ما خطاکار بودیم. گفت به زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم که او غفور و رحیم است.

حضرت یعقوب (ع) به هنگامی که آن‌ها نزد او اعتراف به گناه و اظهار ندامت کردند و تقاضای استغفار نمودند، می‌گوید: بعداً برای شما استغفار خواهم کرد و ظاهراً همانگونه که در روایات وارد شده هدفش این بوده است که انجام این تقاضا را به سحرگاهان شب جمعه که وقت مناسب‌تری برای اجابت دعا و پذیرش توبه است، به تأخیر اندازد. (6)

این راهبرد در زمانی کارایی دارد که کودک خود قبل از هر چیز، از رفتار اشتباهش اظهار ندامت کند در غیر این صورت، ممکن است به عصیان بیشتر وی بینجامد.

نویسنده: شکوری-کارشناس شبکه تخصصی قرآن تبیان

منابع:

1. المیزان فی تفسیر القرآن، علامه طباطبایی

1. المفردات فی غریب القرآن، راغب اصفهانی.

2. التحقیق فی کلمات القرآن، حسن مصطفوی.

3. تربیت کودک در جهان امروز، احمد بهشتی

روش درک واقعیات جوانی

بی تردید جوانی از حساسترین و پرمخاطره ترین دوران زندگی است. جوان با همه تواناییها، به خاطر حساسیت مقطع سنی، مشکلات ، کمبودها و واقعیات انکار ناپذیر دارد. عدم درک جوان و بی‏ توجهی به واقعیات طبیعی‏ اش چه بسا، به جای تربیت ، سبب گمراهی ‏جوان می‏شود.

روش احترام و مسوولیت دادن به جوان

احترام به شخصیت جوان و مسوولیت دادن به او از شیوه‏های مهم‏ تربیتی شمرده می‏شود. جوان، با همه مشکلات و واقعیات دوره‏ جوانی ، برای ایفای نقش و انجام مسولیتهای مختلف توانایی ‏بسیار دارد. عدم اعتماد به جوان و بی ‏توجهی به تواناییهای اومانع شکوفایی استعدادهاست و در نتیجه به عدم رشد مطلوب جوان‏ می‏انجامد. سیره گرانسنگ رسول گرامی صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در مسیر دشوار تربیت ، بهترین‏ سرمشق شمرده می‏شود. آن بزرگوار به جوانان اعتماد می‏کرد و کارهایی بس مهم به آنان می ‏سپرد.

روش محبت و رفاقت

محبت داروی بی ‏نظیر بسیاری از دردهاست. محبت ‏بسیاری مشکلات‏ عاطفی و اجتماعی را از میان می‏برد. محبت موثرترین شیوه تربیتی‏ است. جوان کانون عاطفه و احساسات است و تشنه محبت صادقانه. ایجاد رابطه عاطفی و صمیمی در تربیت او بسیار سودمند است. درطریق تربیت، تندی، سختگیری و فشارهای روانی نه تنها مفید نیست، بلکه سبب رنجش جوان و لجاجت ‏بیشتر او می‏شود. جوانی، بویژه آغاز آن، زمان دوستی و دوست‏یابی است و جوان شدیدا ازدوستان خود تاثیر می ‏پذیرد. این ویژگی ایجاب می‏کند که والدین‏ فرزندان خود را در انتخاب دوستان صالح یاری کنند و مهمتر اینکه خود برای او دوستی صمیمی باشند، آنها باید ضمن انجام‏ دادن وظیفه پدری و مادری، دوستانی خوب و صمیمی برای جوانشان ‏باشند. محبت و رفاقت صمیمانه با فرزند چنان مهم است که امام‏ صادق علیه‌السلام آن را راه درست تربیت در هفت‏ ساله سوم زندگی می‏داند.آن حضرت می‏فرماید: بگذار فرزندت هفت ‏سال بازی کند،هفت ‏سال اورا با آداب و روشهای مفید تربیت کن و در هفت‏ سال سوم مانند دوست صمیمی با وی همراه باش.»

روش موعظه

موعظه از شیوه‏های موثر در تربیت فرزندان جوان است. اگر اندرز زبان با منطق و عطوفت همراه باشد، بسیار موثر و کار ساز است.معصومان(علیهم السلام) از این شیوه بسیار بهره می‏بردند. علی علیه‌السلام نیز فرزندش امام حسین علیه‌السلام را چنین موعظه کرده است: فرزندم، تو رابه تقوای الهی، در نیازمندی و بی‏نیازی، و سخن حق، هنگام‏ خشنودی وخشم، و میانه روی، در فقر و بی‏نیازی، و عدالت، دررفتار با دوست و دشمن، و کار و تلاش، هنگام نشاط و بی‏حالی، و خشنود بودن از خداوند، در سختی و گشایش و... سفارش می‏کنم.

روش احترام به شخصیت

جوان برای شخصیت ‏خود اهمیت‏ بسیار قائل است، هرنوع کم توجهی ‏را بی‏ احترامی به شخصیت ‏خود می‏داند. و چه بسا واکنش نشان‏ می‏دهد. احترام به شخصیت جوان در تربیت او بسیار موثر است. اگرجوان خود را بی‏ مقدار و حقیر بشمارد، احساس کند در نظر دیگران‏ اعتبار و جایگاهی ندارد و نزد دیگران از احترام و ارزش برخوردار نیست، تلاش در جهت رشد و تربیت ‏خود را بی ‏ثمر می‏داند و چه‏ بسا رفتارهای نابهنجار بروز می‏دهد.امام هادی علیه‌السلام می‏فرماید: «از شر کسی که خود را خوار می‏داند،ایمن مباش.» مشورت کردن با جوان نشان دهنده احترام به اوست;زیرا سبب می‏شود بیشتر برای خود ارزش قائل شود، بیشتر احساس‏ مسوولیت کند و در نتیجه در راه تربیتد‏خود بیشتر بکوشد.

منابع

• بحارالانوار، ج 100 ، ص 92- 94
• وسائل الشیعه، ج 15، ص 194 و 195
• گفتار فلسفی جوان،ج 1،ص 457
• تحف العقول، ص 64
• گفتار فلسفی جوان ج 1،ص 441
• ماهنامه کوثر ، شماره 25

بعداز اینکه یک چیزی قانونی شد دیگر نق زدن در آن ، اگر بخواهد مردم را تحریک بکند مفسد فی الارض است و باید

با او دادگاه ها ، عمل مفسد فی الارض بکنند.                       سخن حضرت امام خمینی 6 خرداد سال 60

9 دی و 22 بهمن سال 88، به معنی حقیقی کلمه جزو ایام‌اللَّه بود. دلها دست خداست، خدای متعال این دلها را وسط صحنه آورد، ملت ایران عظمت خودش را نشان داد.

فتنه از قتل بدتر است
 

شعله بر مسجد و مصحف می‌زد
در عزای شه دین دف می‌زد
ارمنی در غم زینب می‌سوخت
فتنه‌گر روز عزا کف می‌زد

خنده و طعنه به اشعار و شعارم بزنید
تیر غم بر دل دیوانه و زارم بزنید
در حمایت ز امامم علی خامنه ای
 می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌شوم میثم تمار به دارم بزنید

گرگ‌ها خوب بدانند، در این ایل غریب
گر پدر مرد، تفنگ پدری هست هنوز
گرچه نیکان همگی بار سفر بربستند
 شیر مردی چو علی خامنه‌ای هست هنوز

گر کرب و بلا نبوده ایم حال هستیم
گر شام بلا نبوده ایم ، حال هستیم
ای مردم عالم همگی گوش کنیـد
تا آخرین قطره  خون ،مطیع رهبر هستیم

دیگر از این همه نیرنگ به تنگ آمده است
با علی لشگر شبرنگ به جنگ آمده است
 
با ولی باش مگو راه ولایت سخت است
آنکه هم پای ولایت نرود بدبخت است

نُه دی روز ایمان و بصیرت
خروش مردمان پاک سیرت
نُه دی روز ایثار و شجاعت
ز شرک خیل اهریمن برائت

این نُه دی فتح و یوم الله ماست
افتخار مردم آگاه ماست
روز خیل رهروان با وفاست
جلوه گاه قدرت دست خداست

نُه دی روز استقرارحق است
نشان لشگر بیدار حق است
نُه دی جلوه آزادگی ها
بسیج امّت و آمادگی ها

  
دیدید هنوز عشق لشکر دارد
دیدید که این قافله رهبر دارد
ای مانده‌ی نهروانی عهد شکن
این ملک علی مالک اشتر دارد


حاضرم در راه دین از تو جدا گردد سرم
من بمیرم باک نیست اما بماند رهبرم

 

من در اتاق یک رئیسی رفتم، کار داشتم.
تا در را باز کردم دیدم
یک دختری حالا یا دختر یا خانم، خیلی زیبا است.
داخل اتاق رئیس رفتم گفتم:
شما با این خانم محرم هستی؟ گفت: نه!
گفتم: چطور با یک دختر به این زیبایی تو در یک اتاق هستی و در هم بسته است.

گفت: آخر ما حزب اللهی هستیم.
گفتم: خوشا به حالت که اینقدر به خودت خاطرت جمع است.
حضرت امیر به زن‌های جوان سلام نمی‌کرد.
گفتند: یا علی رسول خدا سلام می‌کند تو چرا سلام نمی‌کنی؟
گفت: رسول خدا سی سال از من بزرگتر بود. من سی سال جوان هستم. می‌ترسم به یک زن جوان سلام کنم یک جواب گرمی به من بدهد، دل علی بلرزد.
گفتم: دل علی می‌لرزد، تو خاطرت جمع است.
بعضی‌ها خودشان را از امیرالمؤمنین حزب اللهی‌تر می‌دانند.

برچسب‌ها: سخنرانی حجت الاسلام قرائتی, حجاب, عفاف, خلوت, حزب اللهی

مریم هاشمی بانوی 22 ساله ووشوکار کرمانشاهی :  5 سال است ووشو را به صورت حرفه ای کار می کنم و در این مدت هم عضو تیم ملی بوده ام.

هاشمی در گفتگویی به کسب مقام اول جهانش در سال 2013 در کشور مالزی اشاره کرد و گفت: امسال با توکل به خدا توانستم در وزن 65 کیلوگرم مجدداً مدال طلای این مسابقات را به گردن بیاویزم. وی به اهدای مدال خود در سال 1390 به مقام معظم رهبری اشاره کرد و افزود: در دیداری که با حضرت آقا داشتم به رسم مهمان نوازی و خوش آمد گویی مدالم را از طرف خودم و امت شهید پرور کرمانشاه به ایشان تقدیم کردم. دارنده مدال طلای وزن 65- کیلوگرم ووشو جهان، گفت:در مالزی هنگامی که مدال طلا را به گردن آویختم از همانجا تصمیم گرفتم این مدال را مجددا به حضرت آقا تقدیم کنم.

وی در پاسخ به خبرنگار شبستان در خصوص اینکه رهبر معظم انقلاب خطاب به شما فرمودند شما در این مسابقات هویت زن مسلمان ایرانی را به نمایش گذاشتید، نظر شما راجب فهوای کلام ایشان چیست، گفت: برای زنان مسلمان حجاب و عفت گوهری است که از حضرت فاطمه(س) به ارث رسیده، لذا باید در راستای تاکیدات مقام معظم رهبری با حفظ و نگهداری از این میراث، هویت زن ایرانی را به درستی در جهان معرفی کنیم و من خوشحالم که به عنوان نماینده زنان و پاسداران جمهوری اسلامی با رعایت حجاب پرچم کشور عزیزم را به اهتزاز در آوردم.

مریم هاشمی، با اشاره به اینکه من به عنوان یک ورزشکار مسلمان حجابم را بالاتر از هر نوع مدالی می دانم، افزود: امیدوارم با این کار توانسته باشم دل مقام معظم رهبری را شاد کنم و سخنان ایشان تا همیشه در ذهنم حک می شود.

وی با بیان اینکه ورزش دنیا با تلاش های جمهوری اسلامی ایران حجاب را به عنوان پوشش اسلامی پذیرفته است، بیان کرد: ما باید در عرصه های بین المللی با حفظ حجاب و عفت ثابت کنیم که زنان مسلمان همواره پیشتاز میدان هستند و حجاب برایشان محدودیت نیست.
اعتقاد قلبی مریم به حجاب: دختران ورزشکار ایران قبل از پرچم کشور در عرصه های بین المللی پرچم حجاب و عفت و آبروداری را بالای سر می برند. ورزش دنیا با تلاش های جمهوری اسلامی ایران حجاب را به عنوان پوشش اسلامی پذیرفته. پیش تر در ووشو غیر از بانوان ایران هیچ کشوری از حجاب استفاده نمی کرد اما اکنون مصر،‌ ترکیه‌، لبنان و چند کشور اسلامی دیگر از حجاب استفاده می کنند و از رییس فدراسیون ما خواسته اند که از مقنعه هایی که ما استفاده می کنیم در اختیارشان قرار دهند.

***********

پس با حجاب هم میشه موفق بود؛ فریب تبلیغات پوچ رسانه ها را نخوریم...

نماز، قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می‌دارد.

یاد خدا، بهترین وسیله براى خویشتن‌دارى و كنترل غرایز سركش و جلوگیرى از روح طغیان است؛ به نحوی که بی‌شک نماز، یکی از اصلی‌ترین لحظات ارتباط با ذات اقدس الهی است.

نماز، بزرگ‌ترین عبادت و مهم‌ترین سفارش انبیا الهی است. چنانچه لقمان حكیم، پسرش را بـه نماز توصیه مى‌كند ، حضرت عیسى (ع) در گهواره می‌فرمایند: خدایم مرا به نماز و زكات سفارش كرده است (مریم: 31) و حضرت ابراهیم(ع)، همسر و كودک خویش را در بیابان‌هاى داغ مكه، آن هنگام كه هیچ آب و گیاهى نداشت، براى به پا داشتن نماز، مسكن داد (ابراهیم: 37) و پیشوایان معصوم (علیهم‌السلام) در هنگام نماز، رنگ مى‌باختند. گرچه بعضى از مدعیان دوستی پیامبر (صَلى الله عَلیه وَ آله) در آن عصر، نماز را به خاطر بهشت یا ترس از عذاب جهنم و یا عوام‌فریبی می‌خواندند؛ اما حضرت على (علیه‌السلام) نه براى تجارت و ترس از آتش، بلكه به خاطر شایستگى خدا براى عبادت، نماز مى‌خواندند.

اما باید دانست که بجا آوردن نماز، آثار و ثمرات دنیوی و اخروی فراوانی را به همراه دارد؛  امیرالمومنین على (علیه‌السلام) بیان داشته‌اند:اگر نمازگزار بداند تا چه حد مشمول رحمت الهى است، هرگز سر خود را از سجده بر نخواهد داشت.حضرت محمد (صَلى الله عَلیه وَ آله) فرموده‌اند: دعا كلید رحمت و وضو كلید نماز و نماز کلید بهشت است.همچنین از امام صادق (علیه‌السلام) روایت گردیده است که ایشان فرمودند: خداوند از هر كس یک نماز و یا یک كار نیک را قبول كند، عذابش نمى‌نماید، و نیز از رسول اكرم (صَلى الله عَلیه وَ آله) در باب برکات نماز آمده است که: نماز، از آیین‌هاى دین است و رضاى پروردگار در آن است و آن راه پیامبران است و همانا براى نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و بركت در روزى می‌باشد؛ و امام کاظم (علیه‌السلام) فرموده‌اند: بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می‌کند، نماز است.

علاوه بر این، امام علی (علیه‌السلام) اشاره داشته‌اند:  هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می‌گوید، از نماز فارغ می‌شود در حالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.

همچنین این امام همام در جایی دیگر می‌فرمایند: الصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ؛ نماز، قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می‌دارد.